Pedagogika penitencjarna

Aby integracja społeczna stała się rzeczywistością konieczne jest zwiększenie kompetencji społeczno-emocjonalnych. Zastosowana metodologia składała się z propozycji interwencji w celu pomiaru zmiennych przed i po leczeniu oraz trzech instrumentów: Skali Umiejętności Społecznych Goldsteina (1978) Skali Postrzeganej Inteligencji Emocjonalnej (TMMS-24) a także Skali Samooceny Rosemberga (EAR). Analizy ANOVA pretest-posttest wykazały że wzrost pozytywnych zachowań społecznych kompetencji emocjonalnych i poczucia własnej wartości był istotnie (p< 001) zwiększony. Ponadto zaobserwowano pozytywne korelacje między zmiennymi i było oczywiste że populacja więzienna analizowana w badaniu prezentowała ogólnie niewiele umiejętności emocjonalnych zarówno pod względem znajomości własnych emocji jak i zdolności do ich regulowania. Wyciągnięto wnioski że interwencja pedagogiczna była konieczna do rozwinięcia tych kompetencji i umiejętności w celu reintegracji społecznej i społeczno-zawodowej.