Kluczowym czynnikiem udanej reimplantacji usuniętego zęba jest zachowanie żywotności komórek PDL przy czym przeżywalność jest znacznie zmniejszona po 15 minutach suszenia i mało prawdopodobna po 60 minutach. Preferowane jest przechowywanie w stanie wilgotnym choć nie ma idealnego podłoża. Mleko pozostaje najbardziej praktycznym wyborem podczas gdy woda kokosowa jest obiecującą ekonomiczną alternatywą o dłuższym okresie trwałości.Postępy w terapiach regeneracyjnych w szczególności metody oparte na komórkach macierzystych wykorzystujące DPSCs SHED PDLSCs i SCAP oferują potencjał do odbudowy tkanek przyzębia i miazgi nawet gdy komórki PDL są poważnie uszkodzone. Techniki takie jak inżynieria oparta na rusztowaniach bioinżynieria zębów i terapia genowa wykazały obiecujące wyniki przedkliniczne poprawiając rewaskularyzację regenerację PDL i zmniejszając resorpcję korzeni. Większość danych pochodzi jednak z badań na zwierzętach lub in vitro a przed rutynowym zastosowaniem klinicznym konieczne są dalsze badania na ludziach.