Podejście diagnostyczne do oceny funkcji komórek beta w ciąży

Cukrzyca ciążowa (GDM) jest definiowana jako „nietolerancja glukozy która pojawiła się lub została po raz pierwszy wykryta w czasie ciąży. Istnieje wiele czynników ryzyka rozwoju GDM. Jednym z najważniejszych jest otyłość (BMI >30) przed zajściem w ciążę oraz otyłość w czasie ciąży. U takich kobiet w ciąży obserwuje się podwyższone stężenie leptyny we krwi oraz podwyższony poziom mediatorów stanu zapalnego. Rola tkanki tłuszczowej i adipokin krążących we krwi w regulacji homeostazy glukozy u matki została niedawno uznana za ważny czynnik w rozwoju nietolerancji glukozy i insulinooporności. GDM wiąże się ze zwiększonym ryzykiem niekorzystnych wyników okołoporodowych dla matki i płodu. Po porodzie występują pewne długotrwałe skutki które ponownie wpływają na matkę i dziecko. Kobiety z cukrzycą ciążową w wywiadzie są bardziej narażone na rozwój cukrzycy typu 2 zespołu metabolicznego i chorób sercowo-naczyniowych. Częstość występowania cukrzycy ciążowej wzrasta równolegle z częstością występowania cukrzycy typu 2 i otyłości. Nie jest to zaskakujące ponieważ podstawowe mechanizmy patogenetyczne rozwoju cukrzycy ciążowej i cukrzycy typu 2 są takie same. Książka ta jest przeznaczona dla lekarzy ogólnych endokrynologów i ginekologów.