Liczne obserwacje naukowców dotyczące systemu nazw własnych w narracjach Bunina wskazują na potrzebę ukierunkowanego i uogólnionego badania systemu nazw w twórczości pisarza nie tylko z językowego punktu widzenia ale także w celu uzyskania dostępu do warstwowej głębi poetyki autora ukształtowanej przez jego historiozoficzne religijne literackie estetyczne i społeczno-polityczne poglądy. W wyniku przeprowadzonych prac wyciągnięto wnioski że rzeczownik własny w prozie Bunina jest w stanie z jednej strony przyciągać i łączyć formalne i merytoryczne wewnątrztekstowe elementy tekstu literackiego tworząc w ten sposób nowe treści a z drugiej strony otwiera dostęp do najszerszego pola kulturowego nasycając tekst autora intertekstami generując w ten sposób nowe znaczenia.