Poezjo dodaj nam skrzydeł 2009-2010

Każdy zbiór poezji jest wyrazem historii czasów w których powstał. Parafrazując Krzysztofa Karaska napisałabym że: Skrzydlaci 2009-2010 jest zbiorem wierszy bez wielkich nazwisk i cytując go dodałabym że: Podstawą poezji poetyckiego przesłania i przeżycia jest wiersz; to miara najbardziej naturalna i najprostsza kto szuka innej nie szuka autentycznego wzruszenia. Od lat oduczono się w Polsce czytania wierszy czyta się nazwiska. W zbiorze wierszy Skrzydlatych znajdujemy poezję która jest żywa pełna znaków czasu ale poszukująca nowych możliwości lubująca się w klasycznych środkach wyrazu poezja liryczna udowadniająca że nie wszystko zostało jeszcze powiedziane język nie do końca wyjałowiony z poszukiwań nowych rozwiązań i nieodkrytych jeszcze głębi odczuwania. Jest to poezja która ma swój unikalny zbiorowy głos rzeczywistych spotkań dwudziestu twórców z których każdy doświadcza słowa na swój sposób i niezmiennie zaspokaja głód poetyckiego wzruszenia.