Pojęcie superego w teorii Freuda

Niniejszy artykuł bada trajektorię koncepcji superego we freudowskiej psychoanalizie od 1892 roku kiedy to Freud zdał sobie sprawę poprzez swoją autoanalizę i praktykę swojej kliniki histerii z pierwszych oznak istnienia niezwykle moralistycznego kontrolującego i samokrytycznego podmiotu w ludzkim umyśle aż do momentu w którym koncepcja ta została formalnie włączona do teorii psychoanalitycznej w 1923 roku. Postaramy się podkreślić główne cechy naturę pochodzenie i funkcje jakie ta struktura psychiczna odgrywa w ludzkiej psychice wychodząc od hipotezy że to ego musi się rozwijać i wzmacniać aby móc modulować prymitywną i destrukcyjną siłę superego która w stanie wolnym i napędzana popędem śmierci uczestniczy w procesie powstawania i pogarszania się chorób psychicznych.