POLIFONIA WYMOWY I CZYTANIA

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie badania procesu czytania z podejścia wewnątrztekstowego i dialogicznego w oparciu o koncepcję podmiotów enuncjacji Ducrota (1987) perspektywę tych podmiotów enuncjacji w tworzeniu dyskursu w Orlandi (1988) i Kocha (2006) który uzasadnia czytanie jako konsekwencję intencji opracowanych przez producenta tekstu. Badacze ci starają się pokazać że tekst składa się z różnych podmiotów które prowadzą ze sobą dialog i tworzą znaczenie. Dialog ten odbywa się między „ja i „ty „ty i „on oraz „on i „ty które w rzeczywistości są rozpowszechnieniami jakie tekst osiąga poprzez umieszczenie podmiotu autorskiego. Badanie to wnosi również wkład w studia językowe ponieważ proponuje świat który nie jest opisywany ale konstruowany przez podmioty w ewaluacyjnej refleksyjnej i interaktywnej relacji. Ta mediacja może być osiągnięta tylko poprzez język co czyni ją możliwą ponieważ podmioty dążą do zrozumienia; potrzebują znaczeń. Dzięki takiemu podejściu czytanie staje się procesem dialogicznym skoncentrowanym na ideach opartych na „powiedzeniu skierowanym do innych.