Polityka jądrowa Indii

Polityka jądrowa Indii ewoluowała od 1947 r. w ramach krajowych i międzynarodowych uwarunkowań. Polityka która początkowo miała na celu wykorzystanie energii jądrowej do celów pokojowych a samowystarczalność była celem dodatkowym z biegiem lat nabrała szczególnego wymiaru bezpieczeństwa. Rosnące zagrożenia i wyzwania sprawiły że konieczne stało się dla nas zachowanie stałej czujności i gotowości na wszelkie ewentualności. Biorąc pod uwagę powyższe zewnętrzne zagrożenia dla Indii uległy rewolucyjnym i ewolucyjnym zmianom zarówno w kontekście regionalnym jak i globalnym (bezpieczeństwo) co znalazło odzwierciedlenie w indyjskiej polityce jądrowej w odniesieniu do: i) zmieniającego się środowiska strategicznego w Azji Południowej; ii) rywalizacji mocarstw między państwami nadbrzeżnymi i ruchów na Oceanie Indyjskim; iii) inwazji Związku Radzieckiego na Afganistan. iv) programu jądrowego Pakistanu i zbrojeń w ramach osi Pakistan - USA - Chiny. Czynniki te spowodowały znaczące zmiany w polityce jądrowej i utrzymały „celowo niejasną doktrynę dwuznaczności. Biorąc pod uwagę scenariusz bezpieczeństwa w Azji Południowej wokół Indii w rozprawie przedstawiono cztery opcje powstrzymania potencjalnych zagrożeń jądrowych.