Pomiędzy stylami technikami i ikonografiami

Odkąd medium czasopism zostało podzielone na męską i żeńską publiczność widzieliśmy formuły redakcyjne dostosowane do określonych kontekstów i języków. Na przykład w XXI wieku znajdziemy tytuły Alfa i Lola Magazine pokazujące nam dominującą ikonografię na swoich okładkach która przypomina nam o zawłaszczeniu portretu popiersia jako charakterystycznego języka tego stylu magazynu. Opierając się na założeniu że głowa jest rodzajem pośrednika między technikami i stylami artystycznymi zaangażowanymi w formy i procesy przedstawiania postaci ludzkiej oprzemy się na badaniach od egipskiej sztuki pogrzebowej przez renesans w XV wieku wynalazek fotografii i intensyfikację produkcji przemysłowej od XX do XXI wieku w połączeniu z zamiarem badawczym dotyczącym adaptacji języka portretu i jego utrwalania w historii. Jeśli weźmiemy pod uwagę okładkę czasopisma jako jeden z gatunków tego języka znajdziemy aspekt który wykracza poza portret komercyjny. Nie tylko jako zwykły artefakt przemysłowy okładka magazynu staje się przestrzenią do czytania i ponownego czytania.