Praca socjalna nie jest nowym zawodem na świecie ani też nie jest nowością w Pakistanie. Po uzyskaniu niepodległości przez Pakistan w 1947 r. jego mieszkańcy musieli zmierzyć się z wieloma problemami takimi jak rehabilitacja migrantów głód i ubóstwo problemy strukturalne i administracyjne itp. Aby stawić czoła tym problemom uznając je za pilną potrzebę tamtych czasów w 1952 r. przy wsparciu ONZ przeszkolono pierwszą grupę wykwalifikowanych pracowników socjalnych a w 1954 r. na Uniwersytecie Pendżabskim w Lahore rozpoczęto dwuletni program studiów magisterskich. Lahore: Uniwersytet w Karaczi Uniwersytet w Karaczi i Uniwersytet w Dhace Bengal (który wówczas był częścią Pakistanu a obecnie jest niezależnym państwem Bangladeszem). Od sześćdziesięciu lat co roku setki profesjonalnych pracowników socjalnych są szkolone na różnych uniwersytetach w kraju a zawód pracownika socjalnego nie osiągnął statusu na jaki zasługuje wśród innych współczesnych zawodów... dlaczego??? Niniejsza książka jest próbą poznania podstawowych przyczyn utrudniających zrozumienie i uznanie zawodu pracownika socjalnego w Pakistanie.