Praktyka planowania partycypacyjnego w zakresie zasobów wodnych

Nowe kierunki i postępy społeczeństwa niosą ze sobą inne dyskusje nowe problemy i przemyślenia które poruszają świat i wskazują na potrzebę zdefiniowania nowych instrumentów środków i technik aby je rozszyfrować i opracować w sposób najbardziej odpowiedni do czasu przestrzeni i społeczeństwa. Planowanie jest jednym z tych niezbędnych instrumentów które analizują rzeczywistość i pożądaną przyszłość. Udział stał się podstawową przesłanką dla rozwoju polityki publicznej ponieważ pozwala on na lepszą korelację sił bardziej efektywne podejmowanie decyzji i dystrybucję władzy. W ten sposób planowanie partycypacyjne proponuje uwzględnienie rzeczywistych potrzeb przyszłych oczekiwań społecznie sprawiedliwych i skutecznych propozycji działań w zakresie osiągnięcia swojego celu. W związku z tym niniejsza praca przedstawia analizę tworzenia Planu zasobów wodnych dorzecza rzeki Coreaú. Przedstawiono opis rozwoju Planu aż do jego zatwierdzenia przez CBH a także postrzeganie tego procesu i produktu końcowego przez CBH.