Praktyki UE w zakresie bezpieczeństwa na granicach śródziemnomorskich

Podejście UE do zarządzania granicami jest obecnie poddawane próbie ponieważ zamieszki w sąsiednich państwach basenu Morza Śródziemnego sprawiają że obecna polityka w zakresie bezpieczeństwa imigracji i azylu zbliża się do granic swojej skuteczności. W niniejszym opracowaniu przedstawiono zarys praktyk w zakresie bezpieczeństwa stosowanych zarówno przez UE jak i poszczególne państwa członkowskie na wspólnych granicach śródziemnomorskich oraz główne postanowienia ram dublińskich które kształtowały się na przestrzeni lat a także krótko przeanalizowano skutki dla praw imigrantów. W celu poszukiwania ewentualnych powiązań między praktykami w zakresie bezpieczeństwa a przepisami dotyczącymi azylu przeprowadzono częściowo ustrukturyzowane wywiady z niektórymi zainteresowanymi stronami a wyniki przedstawiono po przeprowadzeniu tematycznej analizy treści. Wyniki wskazują na wyraźne przyjęcie idei że należy zwiększyć solidarność w obecnych strategiach UE a także dokonać przeglądu innych aspektów tych strategii chociaż pomijając inne ich niedociągnięcia nie ustalono konkretnego związku przyczynowego między rozporządzeniami dublińskimi a sekurytyzacją wspólnych granic ani naruszeniami praw imigrantów.