Niniejsza książka dotyczy znaczenia edukacji w Angoli w obliczu zmian społecznych i potrzeby dostosowania szkolnego programu nauczania w celu poprawy jakości nauczania i uczenia się ze szczególnym uwzględnieniem kontekstualizacji programu nauczania. Analiza pokazuje w jaki sposób codzienne praktyki programowe nauczycieli w szkołach podstawowych i średnich odzwierciedlają wyzwania i ograniczenia obecnej polityki edukacyjnej. Wyniki pokazują że program nauczania nie spełnia lokalnych potrzeb co utrudnia jego wdrożenie i zagraża jakości nauczania. Brak udziału nauczycieli w opracowywaniu programów nauczania ogranicza dostosowanie treści do rzeczywistości uczniów podkreślając pilną potrzebę bardziej kontekstualnego podejścia dostosowanego do lokalnego kontekstu.