Niniejszy artykuł przedstawia podejście do obecnego postrzegania nauczycieli w UISIL w San Carlos w odniesieniu do wdrażania tak zwanej hybrydowej modalności edukacyjnej w swoich kursach zarówno korzyści jak i trudności które nauczyciele zauważyli w swoich osobistych doświadczeniach a także u uczniów we wdrażaniu tej modalności. Poruszane tematy obejmują infrastrukturę technologiczną wykorzystanie platform cyfrowych innowacyjne strategie edukacyjne a także szkolenie nauczycieli i co bardzo ważne postrzeganie nauczycieli w zakresie akceptacji i dobrego wykorzystania tego rodzaju edukacji przez uczniów w różnych obszarach kraju oraz brak polityki edukacyjnej która pozwala na większą integrację uczniów z obszarów zmarginalizowanych którzy mają niewielki dostęp do technologii i łączności ale pomimo tych wyzwań dążą do wysokiej jakości profesjonalizacji.