Psychofarmakologiczne leczenie podwójnych zaburzeń psychotycznych

Leczenie podwójnych zaburzeń stanowi prawdziwe wyzwanie dla psychologów zajmujących się tego rodzaju pacjentami. Częstość występowania tych zaburzeń wzrasta ze względu na wysoki poziom dostępności narkotyków w chwili obecnej. Jedną z teorii która próbuje wyjaśnić powody dla których ci pacjenci używają narkotyków jest hipoteza samoleczenia: stosowanie leku łagodzi pewien niepokój wywołany zaburzeniem leczenia psychofarmakologicznego prowadząc w obu przypadkach do odmowy leczenia prowadząc do nasilenia objawów i gorszego rokowania. W tej książce autorzy starali się zrozumieć mechanizm biochemiczny zaangażowany w tę chorobę z zamiarem znalezienia jakiegoś podejścia psychofarmakologicznego. Następnie dokonujemy przeglądu literatury na temat tego które metody leczenia (nawet psychologiczne) wykazały pewną skuteczność. W ostatnim rozdziale przedstawiamy wyniki wstępnego badania przeprowadzonego w Hiszpanii z obiecującymi danymi dotyczącymi stosowania długo działających leków przeciwpsychotycznych. Naszym zamiarem jest zachęcenie do przeprowadzenia większej liczby badań w tej dziedzinie z większą liczbą próbek aby potwierdzić nasze poprzednie dane i pomóc osobom zaangażowanym w leczenie tych pacjentów.