Psychologiczne skutki imigracji

Według danych Statistics Canada (2006) w Kanadzie mieszka obecnie ponad ćwierć miliona imigrantów z Ameryki Południowej. Celem niniejszego badania było zbadanie i porównanie doświadczeń psychologicznych mieszkańców Ameryki Południowej którzy wyemigrowali do Kanady jako „dzieci (tj. w wieku 15 lat i młodsi) oraz tych którzy wyemigrowali jako „dorośli (tj. w wieku 16 lat i starsi). W badaniu przetestowano trzy koncepcje psychologiczne które według przewidywań miały się różnić między imigrantami dziecięcymi i dorosłymi: wrażliwość na odrzucenie ze względu na rasę jasność samooceny oraz subiektywne poczucie dobrostanu (np. samoocena i zadowolenie z życia). Zgodnie z wcześniejszymi badaniami międzykulturowymi Amerykanie Południowi którzy wyemigrowali jako dorośli wykazywali większą jasność samooceny niż Amerykanie Południowi którzy wyemigrowali jako dzieci. Uczestnicy którzy wyemigrowali jako dzieci odczuwali mniejszy niepokój związany z odrzuceniem niż uczestnicy którzy wyemigrowali jako dorośli. Stwierdzono statystycznie istotną różnicę między osobami które wyemigrowały jako dzieci a osobami które wyemigrowały jako dorośli pod względem poziomu stresu akulturacyjnego. Nie stwierdzono jednak różnic między osobami które wyemigrowały jako dzieci a osobami które wyemigrowały jako dorośli pod względem terminu.