Radzenie sobie z objawami obsesyjno-kompulsywnymi lękowymi i depresyjnymi

Związek między strategiami radzenia sobie a objawami psychologicznymi jest badany od dziesięcioleci. Począwszy od przełomowych prac Richarda Lazarusa w latach sześćdziesiątych XX wieku aż do chwili obecnej naukowcy dowiedzieli się wiele o tym jak ludzie radzą sobie ze swoim środowiskiem i jak wybrane przez nich strategie radzenia sobie wchodzą w interakcje z psychopatologią. W niniejszym badaniu przeanalizowano w jaki sposób ludzie radzą sobie z objawami obsesyjno-kompulsywnymi lęku społecznego i depresji a także w jaki sposób te trzy domeny objawów wpływają na strategie radzenia sobie wykorzystywane przez daną osobę. Stwierdzono że zwiększone wykorzystanie strategii radzenia sobie skategoryzowanych w ramach czynnika unikania było związane ze zwiększonym nasileniem objawów obsesyjno-kompulsywnych lęku społecznego i depresji. Objawy lęku społecznego zmniejszały się wraz ze wzrostem stosowania samowystarczalnych strategii radzenia sobie. Objawy obsesyjno-kompulsywne i lęku społecznego okazały się również predyktorami samowystarczalnych strategii radzenia sobie. Wyniki tego badania pogłębiają wiedzę na temat tego jak ludzie radzą sobie z objawami obsesyjno-kompulsywnymi lęku społecznego i depresji.