Repaglinid w tabletkach szybko rozpuszczalnych

Repaglinid zgodnie z systemem klasyfikacji biofarmaceutycznej jest uważany za lek klasy II który charakteryzuje się niską rozpuszczalnością w wodzie a tym samym niską biodostępnością. Obecne badania dotyczyły poprawy rozpuszczalności w wodzie i szybkości rozpuszczania repaglinidu poprzez zastosowanie technik dyspersji stałej z użyciem różnych polimerów. Ponadto sformułowano szybko rozpuszczalne tabletki repaglinidu w postaci dyspersji stałej z superdysintegratorem w celu zwiększenia biodostępności repaglinidu. W niniejszym badaniu preparaty dyspersji stałej repaglinidu zostały przygotowane przy użyciu różnych polimerów takich jak PEG 6000 mannitol i mocznik w różnych proporcjach leku do polimeru przy użyciu metod topienia i odparowywania rozpuszczalnika. Oszacowano rozpuszczalność repaglinidu w różnych nośnikach a następnie przygotowano i scharakteryzowano dyspersje stałe. Przeprowadzono profil uwalniania leku. Ponadto przeprowadzono badania farmakokinetyczne z wybraną szybko rozpuszczalną tabletką repaglinidu w stałej dyspersji na ochotnikach. Szybko rozpuszczalna tabletka jest obiecującym preparatem repaglinidu który zapewnia wyższą rozpuszczalność szybki początek działania i zwiększoną biodostępność ogólnoustrojową.