Siruvar Sirumiyar Desiya Geetham

<p> கங்கைநதி தலையில் உண்டு சிவனார்அல்ல</p><p> காலடியிற் குமரி யுண்டு ராமன்அல்ல</p><p> சங்கையற்ற வயதுண்டு கிழவி அல்ல</p><p> சாத்திரத் தின் ஊற்றனையாள் கலைமா தல்ல</p><p></p><p> எங்குலத்தைப் பெற்றதுண்டு பிரமன்அல்ல</p><p> ஏற்றுண்ணும் எண்ணமில்லை இறுமாப்பல்ல</p><p> லங்கை என்று பாடிடுவர் புலவ ரெல்லாம்</p><p> மற்றி தனை இன்னதென வழுத்து வீரே.</p><p></p><p> பாவம் ஒன்றினுக்கே அஞ்சும் பழக்கம்</p><p> ரண சூரருக்கும் சலியாத ஆண்மை</p><p> தவமே தனக்குத் துணையென்ற எண்ணம்</p><p> வானொத்த வாழ்வு வாய்ந்திட்ட கீர்த்தி</p><p> சிவனார் தமக்கே பிரியாத தொண்டு</p><p> சொல்லும் இவ் வைந்தின் தொடக்கம் தன்னைக்</p><p> கூட்டிப் பார்த்துக் கூறினால்</p><p> நாட்டை விட்டவன் நற்பெயர் தோன்றுமே</p><p></p><p> அதிக உயரத்தில் ஆகாய வாணி</p><p> அவளூர்க்கும் நம்மூர்க்கும் வைத்ததோர் ஏணி</p><p> மதிப்புக் கடங்குமோ அவ்வேணி உயரம்</p><p> மனிதர்சிலர் ஏறப்பார்த் தடைந்தனர் துயரம்</p><p> குதித்துக் குதித்திறங் கிடுவர்சில பெண்கள்</p><p> குளிரில் இறங்குகையில் பாடிடுவர் பண்கள்</p><p> இதற்கு விடைசொல்லக் கூடுமோ உன்னால்</p><p> ஏற்ற பரிசளிக்க வாகும் இது சொன்னால்</p><p></p><p> ஏழ்மையைப் போக்கிவிடும் இலக்ஷ்மி அல்ல.</p><p> எதிரிற் சுழலும் அது சூரியன் அல்ல.</p><p> தாழ்மையைப் போக்கிவிடும் சற்குரு அல்ல.</p><p> தாய்மானம் காக்கும் அது கண்ணனும் அல்ல;</p><p> தோழியாய்க் கொண்டதுண்டு காந்தியடிகள்.</p><p></p><p> தொழும்பை அகற்றும் என்பர் காந்தியடிகள்</p><p> ஆழ்ந்து நினைந்துபார் பாரதமைந்தா!</p><p> அதன்பிற கின்னதென்று கூறிவிடுவாய்.</p><p></p><p>ஒன்று சேர்ந்த தரை ஆக்க</p><p> ஒன்று சேர்ந்த வலை கொண்டார்</p><p> ஒன்று சேர்ந்த 'படம அற்றார்</p><p> உடனே தமது கண் முன்னே</p><p> இன்று பாரதம் விடுபட்டால்</p><p> </p>