Postępowanie w ostrych skręceniach stawu skokowego różni się w zależności od praktyki medycznej co prowadzi do rozbieżności w leczeniu i ryzyka powikłań zwłaszcza przewlekłej niestabilności. Celem niniejszego badania jest określenie dobrych praktyk zgodnie z najnowszymi zaleceniami oraz zbadanie strategii postępowania terapeutycznego w przypadku przewlekłej niestabilności w tym obrazowania i nowych technik chirurgicznych. Badanie opiera się na przeglądzie literatury dotyczącej zwichnięć więzadeł bocznych. Diagnoza opiera się na badaniu klinicznym które jest wysoce wiarygodne (czułość 96% swoistość 84%). USG i zasady Ottawa pomagają w podjęciu decyzji diagnostycznej. Początkowe leczenie opiera się na protokole RICE i unieruchomieniu a następnie rehabilitacji neurosensorycznej i mięśniowej. Rezonans magnetyczny jest wskazany w przypadkach utrzymującego się bólu. Leczenie chirurgiczne jest zarezerwowane dla przypadków opornych na leczenie. Odpowiednie leczenie początkowe ma zasadnicze znaczenie dla zapobiegania powikłaniom i ograniczenia kosztów opieki zdrowotnej.