Strategie zabezpieczające w wybranych sztukach George'a Bernarda Shawa

Niniejsze badanie ma na celu zidentyfikowanie urządzeń strategii funkcji i celów hedgingu zastosowanych w filmach Shawa Arms and the Man Man and Superman i Pygmalion. Aby osiągnąć ten cel przyjęto model eklektyczny integrujący taksonomie Salager-Meyer (1997) Hyland (1998) Varttala (2001) i Fraser (2010). Łącząc metody jakościowe i ilościowe analiza danych pokazuje że w każdej sztuce występuje szesnaście leksykalnych i składniowych hedges a najczęściej stosowanym narzędziem jest modalny środek pomocniczy. Narzędzia te są wykorzystywane jako strategie intymności ironii unikania ukrywania depersonalizacji downtoningu nieokreśloności perswazji grzeczności i subiektywizacji. Analiza ujawnia również ich różne funkcje wraz z ich celami opisowymi dramatycznymi i tematycznymi. Wyniki wskazują że hedging pokazuje w większym stopniu wiarygodność Shawa w tworzeniu jego dramatu i ujawnia w jaki sposób wciąga on czytelników w swoje filozoficzne debaty prowadząc ich podobnie jak siebie w niekończącą się pętlę niepewności.