SZTUKA ROZK?ADU ?ADUNKÓW I LIGANDÓW

Niniejsza ksi??ka koncentruje si? na analizie i kategoryzacji klastrów jonów zintlowych. Podobnie jak inne klastry takie jak borany metaloborany karbonyle i z?ote klastry klastry jonów zintl równie? podlegaj? zasadzie walencyjno?ci szkieletu. Na pierwszy rzut oka klastry jonów zintl wydaj? si? skomplikowane ale po roz?o?eniu ich na liczby szkieletowe okazuj? si? uporz?dkowane i zrozumia?e. Jednym ze sposobów wyprowadzenia liczb szkieletowych jest u?ycie VE = 8n - 2K dla pierwiastków grupy g?ównej gdzie VE to liczba elektronów walencyjnych pierwiastka szkieletowego N to liczba pierwiastków szkieletowych a K to liczba szkieletowa pierwiastka. Natomiast dla pierwiastków metali przej?ciowych odpowiednie równanie to VE = 18n - 2K. Uzyskane liczby szkieletowe mo?na wykorzysta? do dekompozycji wzoru klastrowego i wyodr?bnienia liczby klastrowej K która jest liczb? ca?kowit?. Ten K z odpowiadaj?cym mu elementem szkieletowym n daje nam parametr Kn to w?a?nie ten parametr Kn ostatecznie daje nam informacje o liczbie elektronów walencyjnych klastra który zawiera formu?a klastra. Ponadto parametr Kn dostarcza nam równie? informacji o wst?pnym rozmieszczeniu elementów szkieletu.