Swoboda przemieszczania się w UE to wyjątkowa konstrukcja która pozwala obywatelom UE podróżować mieszkać studiować pracować i przechodzić na emeryturę w dowolnym państwie członkowskim. Jednak kryzysy zadłużenia w różnych krajach oraz nierównomierny rozwój gospodarczy zwiększyły nierówności między poszczególnymi krajami europejskimi. W Hiszpanii trudna sytuacja gospodarcza między innymi skłoniła wielu młodych ludzi do emigracji. Imigracja z krajów słabiej rozwiniętych gospodarczo spowodowała niezadowolenie z polityki otwartych granic w krajach członkowskich o stabilniejszej sytuacji gospodarczej. Niezadowolenie to ujawniło się gdy Wielka Brytania podjęła decyzję o opuszczeniu Unii w ramach brexitu. Właśnie w takich okolicznościach - pomiędzy nieograniczonymi możliwościami życia w dowolnym miejscu w UE a coraz bardziej krytycznymi opiniami - powstała niniejsza praca. Mówiąc bardziej konkretnie niniejsze badanie ma na celu ustalenie jak młodzi ludzie z Hiszpanii którzy wyemigrowali do Wielkiej Brytanii a następnie powrócili do Hiszpanii postrzegają mobilność. Skupiono się przede wszystkim na osobistych doświadczeniach i odczuciach młodych emigrantów związanych z opuszczeniem Hiszpanii życiem w Wielkiej Brytanii powrotem po pewnym czasie spędzonym za granicą oraz poczuciem przynależności a także na tym jak sposób w jaki mówią o swoich przemieszczeniach wpisuje się w szerszy dyskurs na temat mobilności.