José Artur Molina użyje tekstu Freuda jako przewodnika do złożenia koncepcji nieświadomości zawsze w odniesieniu do języka. Sny nieudane akty symptomy i chistes będą analizowane jako przejawy nieświadomości która domaga się znaczenia z własnych enigm. Drugi filar psychoanalizy popędy zostanie potraktowany nie tylko jako motor symbolicznych konstrukcji ale także jako promotor zanurzenia się w pustkę przymusów. Tekst Moliny jest głęboki nie pozostawiając czytelnika mniej oswojonego z samotnością.