Ticumbi i sztuka uzdrawiania

Przez pryzmat geografii kulturowej autor zaprasza czytelnika do zapoznania się ze sposobem życia tradycyjnej społeczności rybaków rzemieślniczych w wiosce Itaúnas położonej w Conceição da Barra na północy brazylijskiego stanu Espírito Santo. Ticumbi jest instytucją społeczną w wiosce (największą). W tej pracy rozważamy przestrzeń wytwarzaną społecznie. W tym sensie sposoby uprzestrzenniania i zamieszkiwania ucieleśniają etos na danym terytorium czyniąc je miejscem mieszkaniem. Krajobraz ujawnia narrację tożsamość kulturową jego mieszkańców. Badania te koncentrują się na omówieniu pięciu tematów które uzupełniają się wzajemnie w syntezie poprzez proces dialektyczny: (i) aspekty społeczno-historyczno-geograficzno-kulturowe; (ii) koncepcje przestrzenności terytorialności miejsca i procesów tożsamości w intersubiektywności; (iii) krajobraz kulturowy; (iv) sieci uczuć; oraz (v) postępowanie z wiedzą leczniczą jako wyraz przestrzenności. Istnieją dwie mapy przeżywanego doświadczenia przestrzeni: mapa mentalna i mapa interpretacyjna. Ticumbi jest nie tylko religijnym wyrazem wioski Itaúnas ale także politycznym.