Todas as cores do enredo cu��ntico.Desde o mito da cova de Plat��n ata a sincronicidade de Carl Jung ao universo hologr��fico de David Bohm

<p>O libro divídese en tres partes. Na primeira parte (As intuicións) o autor trata as hipóteses máis relevantes sobre a falsa realidade do mundo perceptible. Os grandes pensadores contemplaron a existencia dun nivel de conciencia que transcende a materia. Atopamos esta idea no "Mito da caverna" de Platón na "Teoría non materialista" de Berkeley e tamén en "Psicoloxía da forma" (Gestaltpsychologie). A fonte máis autorizada reside nos traballos sobre o "subconsciente colectivo" e sobre a "Teoría da sincronicidade" de Carl Jung.</p><p>Na segunda parte (Confirmacións) o autor describe dun xeito elemental pero detallado o camiño da física cuántica desde o experimento de Thomas Young da barreira con dúas fendas ata os fenómenos da superposición de estados e a correlación cuántica. A través destas claves privilexiadas é posible comprender o enredo cuántico. Na terceira parte (Perspectivas) o autor describe as teorías desenvolvidas por David Bohm sobre o "potencial cuántico" sobre o "universo implícito e o universo explícito" e sobre a visión holográfica do cosmos. Todo explícase con absoluta sinxeleza sen o uso de fórmulas matemáticas e coa axuda de moitas ilustracións.</p><p>A humanidade dende as súas orixes quixo investigar a orixe e a composición das cousas descubrir o seu funcionamento e o seu propósito íntimo.</p><p>O método universalmente utilizado consiste en descompoñer obxectos en partes cada vez máis pequenas e logo analizalos con todas as técnicas posibles desde a investigación visual ata as reaccións químicas. Isto aínda ocorre hoxe. Por exemplo se un científico quere descubrir a estrutura química e física dun cubo de granito dividilo en anacos cada vez máis pequenos ata dividilo en átomos individuais.</p><p>Non obstante se o propio científico quere investigar as partículas individuais que forman o átomo recibe unha sorpresa incrible. O cubo de granito compórtase como o faría un cubo de xeo. O científico ve a materia que se converte en néboa se evapora desaparece entre os dedos. A materia sólida convértese en enerxía que vibra.</p><p>As partículas individuais transfórmanse en ondas fluctuantes sen ningunha corporeidade sólida.</p><p>A nivel subatómico a materia xa non é materia sólida convértese en algo diferente.</p><p>As partículas elementais nos enganan. Parecen manchas sólidas se alguén as observa pero compórtanse como ondas vibrantes cando non se observan.</p><p>Os átomos practicamente só conteñen baleiro.</p><p>Na superficie cremos que podemos tocar pesar manipular e medir a materia. Pero na súa composición máis íntima a materia convértese nunha onda de baleiro enerxía información onda ou vibración. O que nos parece un material sólido na súa esencia máis íntima xa non é un material sólido.</p><p>Neste punto está claro que xa non podemos falar dunha única realidade. Dependendo dos niveis de observación desde o extremadamente pequeno ata o infinitamente grande hai moitas realidades todas diferentes pero todas absolutamente certas.</p>