Trzy inscenizacje codziennego życia we współczesnym kinie brazylijskim

W niniejszym badaniu analizujemy formy przejawiania się wyjątkowości bohaterów filmowanych w trzech najnowszych produkcjach kina brazylijskiego: Avenida Brasília Formosa (Gabriel Mascaro 2010) O Céu sobre os Ombros (Sérgio Borges 2010) i Transeunte (Eryk Rocha 2010). Wybierając nieprestiżowe scenariusze miasta (takie jak przedmieścia fawele i peryferie) i przyjmując codzienność jako punkt widzenia filmy ujawniły nawyki gesty uczucia i sposoby dzielenia się bohaterów sceny szyfrując ich potencjał życiowy. W ten sposób filmy te nadały życiu pozbawionemu walorów estetycznych znaczenie stając się ważnymi miejscami badań nad sposobami przedstawiania odmienności w najnowszym kinie brazylijskim. Naszym celem było zrozumienie w jaki sposób każdy z filmów wykorzystał środki stylistyczne aby przedstawić świat do którego się zbliżył łącząc czasowość przestrzeń i postacie. Przeanalizowaliśmy trzy mise-en-scènes badając elementy scenariusza filmów które zbliżając się do rzeczywistego i historycznego świata przekształcają go w materiał wrażliwy i widoczny.