Nadawanie międzynarodowe tradycyjnie reaguje na zmiany w geopolityce i technologiach telekomunikacyjnych. Pod koniec lat dwudziestych XX wieku Włochy Niemcy Wielka Brytania i Rosja jako pierwsze rozpoczęły ten gatunek działalności skierowanej do zagranicznych odbiorców. Mimo że od tego czasu na całym świecie pojawiło się wiele różnych formatów i interpretacji międzynarodowa działalność nadawcza od początku była tradycyjnie związana ze sposobem w jaki państwo chce przedstawiać siebie i swoje interesy innym krajom. W ciągu ostatnich dziesięcioleci większość z nich zwłaszcza w kontekście europejskim stała się instrumentami polityki zagranicznej dzięki technikom soft power wykorzystującym Internet jako sposób transmisji. W ramach tego scenariusza w niniejszej książce zbadano w jaki sposób nadawcy międzynarodowi musieli dostosować się do specyfiki sieci jako medium informacyjnego wykorzystując jako studium przypadku serwisy internetowe British Broadcasting Corporation (BBC) i Deutsche Welle's (DW) dla Brazylii. Przeprowadzając analizę porównawczą książka ta łączy w sobie dyplomację publiczną dziennikarstwo internetowe i studia nad komunikacją masową i powinna być szczególnie interesująca dla dziennikarzy i studentów powiązanych dziedzin.