Najbardziej charakterystycznym elementem powieści Toni Morrison jest eksperymentowanie z technikami narracyjnymi. Niniejsze studium ma na celu prześledzenie walki afroamerykańskich bohaterów o przetrwanie skupiając się na rozwoju psychonarracji w wybranych dziełach. Teksty wybrane do niniejszego opracowania to „Najniebieskie oko (1970) „Sula (1973) „Ukochana (1987) i „Jazz (1992) z odniesieniem do pozostałych powieści autorki wydanych do 2003 roku. Teksty te nie będą omawiane chronologicznie ale w sposób służący rozwojowi psychonarracji który idzie w parze z eksperymentami Morrison z różnymi typami narratorów. W tym celu zostanie przyjęte podejście interdyscyplinarne: literackie psychologiczne i socjologiczne aby przedstawić krytyczne studium psychonarracji w powieściach Morrison.