Właściwości termomechaniczne odpadów epoksydowych wzmocnionych włóknem szklanym PP

Z wyników eksperymentów wynika że próbka o wielkości cząstek 150 mikronów zmniejszyła palność pierwotnego polipropylenu i poprawiła właściwości mechaniczne. Przypisano to lepszym właściwościom włókna szklanego użytego jako wzmocnienie. Wszystkie dodatki o różnych rozmiarach cząstek miały wpływ na czysty polipropylen zarówno pod względem palności jak i właściwości mechanicznych badanych wraz ze wzrostem zawartości wypełniacza. Czas zapłonu wszystkich kompozytów wydłużał się wraz ze wzrostem zawartości wypełniacza. Kolejność wzrostu czasu zapłonu wynosiła od 0 do 10%: 150 mikronów > 200 mikronów > 250 mikronów > 300 mikronów. Wzrost czasu zapłonu wynikał z obojętnego charakteru włókna szklanego trójwodzianu glinu (ATH) i żywic epoksydowych stosowanych w produkcji odpadów epoksydowych wzmocnionych włóknem szklanym. Wysoki czas zapłonu odnotowany w próbce o wielkości cząstek 150 mikronów sugerował że nastąpi poprawa właściwości ognioodpornych polipropylenu dzięki synergii związków azotu i obojętnego charakteru włókna szklanego w matrycy.