Wgląd w zjawisko pękania drutu podczas procesu WEDM

Pękanie drutu stanowi stałe zagrożenie dla wydajności procesu obróbki elektroerozyjnej drutem (WEDM). Prace badawcze mają na celu zbadanie i zrozumienie zjawiska pękania drutu przy użyciu trzech różnych elektrod drutowych a mianowicie drutu mosiężnego gładkiego drutu mosiężnego dyfuzyjnego i drutu mosiężnego pokrytego cynkiem w odniesieniu do obróbki stopu Inconel 718 przy użyciu procesu WEDM. W tym celu przeprowadzono badania eksperymentalne w celu zbadania wpływu sześciu parametrów procesu wejściowego a mianowicie czasu trwania impulsu czasu wyłączenia impulsu prądu szczytowego napięcia iskry prędkości posuwu drutu i napięcia drutu na częstotliwość pękania drutu przy użyciu trzech różnych elektrod drutowych. Celem eksperymentów jest wybór najbardziej odpowiedniego materiału drutu który charakteryzuje się minimalną „częstotliwością pękania drutu a także określenie zakresów wszystkich parametrów wejściowych procesu dla wybranego drutu w których można wykonać skuteczną i wydajną obróbkę Inconelu 718. Wyniki eksperymentów wykazały że drut mosiężny pokryty cynkiem o średnicy 025 mm zapewnia najlepszą wydajność pod względem częstotliwości pękania drutu w porównaniu z drutami mosiężnymi zwykłymi i dyfuzyjnymi dla wszystkich parametrów procesu.