Wizje monarchii

„Publiczna transkrypcja monarchii nakreślała budowę wizerunku i samoświadomości cesarza jako monarchii-sieroty narodu majestatycznego króla tropikalnego cesarza mecenasa ruchu romantycznego króla-obywatela a później wygnanego męczennika i mitu narodowego. Na tym poziomie monarchia była przedstawiana jako instytucja ciesząca się sympatią ludu i niosąca poczucie ochrony i dobroci wobec zwykłych ludzi w której Pedro II pełnił rolę dobrotliwego króla swego rodzaju „ojca ubogich. Istniał jednak również „ukryty projekt monarchii który przenikał ekonomiczną polityczną i ideologiczną praktykę dominacji elity imperialnej opowiadając się za utrzymaniem struktur społecznych ustanowionych jeszcze w okresie kolonialnym. W związku z tym wśród większości mieszkańców imperium postrzeganie wizerunku i samooceny króla oraz reżimu monarchicznego ulegało ciągłym zmianom. Zarówno w indywidualnych inicjatywach jak i zbiorowych próbach uzyskania współpracy i ochrony ze strony Dom Pedro II rodziny królewskiej i korony współistniała apatia pragmatyzm i sprzeciw wobec reżimu i cesarza.