Wkład muzykoterapii w duszpasterskie wsparcie pourazowe

Jeśli protestancka muzyka kościelna narodziła się w obfitości w ciągu ostatnich stuleci z dziełami w których Słowo jest muzycznie żywe jest to sukces który zawdzięcza ogniwu które łączy ją z tekstem Pisma Świętego a zatem ze Słowem którym jest Jezus Chrystus. Ale jednocześnie zawdzięcza swoje głębokie korzenie śpiewowi zborowemu a także trosce o dusze. Należy jednak podkreślić że bez śpiewu kongregacyjnego muzyka kościelna niesie już w sobie własny rozpad. Polifonia wokalna napisana dla chóru na podstawie tekstu biblijnego i śpiew zborowy są na pierwszym planie. Chwalenie Boga spoczywa na całej ludzkiej istocie a cała ludzka istota obejmuje śpiew. W tym sensie muzyka obejmuje aspekt terapeutyczny który staje się nie tylko w kontekście zboru ale przede wszystkim w kontekście opieki nad duszą w ramach opieki nad duszą narzędziem odbudowy ale także uzdrowienia ludu Bożego. Opieka duszpasterska w kontekście stresu pourazowego wymaga zatem dużo cierpliwości rozwagi i powściągliwości.