Wpływ intensywnego wypasu wokół punktów poboru wody na kondycję pasma

Od lat sześćdziesiątych XX wieku w całym Kordofanie i Darfurze prowadzono nieprzerwaną kampanię na rzecz zapewnienia wody pitnej zarówno dla ludzi jak i zwierząt gospodarskich. Stałym źródłom wody ustanowionym przez rząd i międzynarodowych darczyńców towarzyszyła ograniczona inwentaryzacja zasięgu w celu podjęcia decyzji czy gęstość obsady na obszarach sugerowanych do ustanowienia nowych otworów wiertniczych lub hafirów była odpowiednia. Nowo powstała sytuacja doprowadziła do nadmiernego zarybiania co spowodowało następujące skutki: 1- Drastyczne zmiany w składzie gatunkowym roślin nośności częstotliwości występowania gatunków i ich zagęszczeniu. 2- Zwiększona ingerencja pustyni. 3- Konflikty między koczownikami i między koczownikami a rolnikami. 4- Wysiedlenie niektórych grup nomadów i ich integracja z życiem miejskim. W wyniku intensywnego rozwoju i nierównomiernego rozmieszczenia źródeł wody w strefie sawanny o niskich opadach deszczu (stan Kordofan Zachodni) presja została wywarta na delikatną ekologię strefy. Presja ta powinna doprowadzić do zmian w składzie roślinności częstotliwości występowania roślin gęstości gatunków i nośności. Wszystkie te zaobserwowane zmiany nigdy nie zostały ocenione.