Działania dostawców usług zdrowotnych zwłaszcza lekarzy wpływają nie tylko na wyniki kliniczne ale także na poziom kosztów w systemach opieki zdrowotnej zarówno publicznych jak i prywatnych. Istniejące modele wynagrodzeń same w sobie nie spełniają oczekiwań tych świadczeniodawców a połączenie różnych mechanizmów płatności może współistnieć tak aby nie było nierównowagi między podażą a popytem na specjalistów medycznych. Podkreślając podstawowe założenia wynagradzania lekarzy staraliśmy się przełożyć je na standardowy wzór obliczania wynagrodzenia chirurgów w którym wartość pracy lekarza rośnie wraz ze wzrostem ryzyka leczenia pacjenta czy to ze względu na ryzyko związane z wiekiem pacjenta lub ryzyko związane z procedurą znieczulenia lub ryzyko kardiologiczne tak aby istniała lepsza proporcjonalność między wynagrodzeniem szpitala za poważniejszych pacjentów w przypadku których wykorzystuje się lub udostępnia więcej zasobów a rosnącym wynagrodzeniem również w tym przypadku specjalistów którzy będą leczyć takich pacjentów.