Zabezpieczanie w pisaniu akademickim

Najnowsze badania nad pisaniem naukowym wskazują że teksty akademickie nie powinny być już postrzegane jako zwykłe relacje faktów ale jako społecznie skonstruowane artefakty retoryczne których celem jest negocjowanie z czytelnikiem i przekonywanie go. Niniejsze badanie analizuje zatem formy językowe i funkcje dyskursywne środków hedgingowych stosowanych w pracach magisterskich z języka angielskiego i chemii na uniwersytecie w Ghanie wykorzystując model polipragmatyczny Hylanda z 1998 roku. Na podstawie 20 prac magisterskich z języka angielskiego i chemii wybranych losowo badanie wykorzystujące metodę mieszaną wykazało że chociaż studenci studiów magisterskich z języka angielskiego i chemii stosują zarówno leksykalne jak i nieleksykalne kategorie środków hedgingowych do formułowania twierdzeń praktyka ta jest zjawiskiem czysto leksykalnym. Stwierdzono również że różne formy środków hedgingowych pełnią trzy główne funkcje pragmatyczne: wyrażanie twierdzeń z najwyższą dokładnością zapewnienie samoobrony oraz nawiązanie dialogu z czytelnikiem. Badanie to stanowi między innymi wkład w literaturę dotyczącą pisania prac dyplomowych a także pisania akademickiego w ogóle.