Zintegrowany system odżywiania roślin dla kukurydzy (Zea mays L.)

W eksperymencie laboratoryjnym zbadano dynamikę różnych frakcji fosforu w wzbogaconych fosforitach skalnych z fosfobakteriami. Zabieg TRP EnFYM z PB odnotował najwyższą ilość wszystkich frakcji fosforu niezależnie od rodzaju gleby i był stosunkowo lepszy od MRP EnFYM z PB i bez PB. PB miał korzystny wpływ na różne frakcje P niezależnie od gleby i fosforytów skalnych. W eksperymentach polowych plon ziarna kukurydzy był najwyższy (662 t/ha) w przypadku 100% P jako TRP EnFYM z PB (T14) w porównaniu z SSP na czarnej glebie wapiennej. Najwyższa efektywność wykorzystania fosforu efektywność fizjologiczna i stosunek B:C były najwyższe w T14. W czerwonej glebie niekalkowej najwyższe plony ziarna i łodyg zaobserwowano w T2 (100% P jako SSP) i były one porównywalne z T8 (100% P jako MRP EnFYM z PB). Wzrost poziomu P spowodował wzrost plonu ziarna i łodyg. Najwyższy PUE odnotowano w T2 a następnie w T8 a wraz ze wzrostem poziomu P odnotowano wzrost PUE. Najwyższa wydajność fizjologiczna została odnotowana w T2. Najwyższy współczynnik reakcji odnotowano w T6. Najwyższy stosunek B:C odnotowano w T7 a następnie w T8.