Większość systemów i programów edukacyjnych w krajach przyjmujących rodziny uchodźców jest przeznaczona dla społeczności głównego nurtu. Ze względu na ich doświadczenia przed i po przesiedleniu a także bariery językowe i kulturowe programy głównego nurtu często nie spełniają potrzeb edukacyjnych i społecznych dzieci uchodźców i ich rodzin. Niniejsza książka analizuje te wyzwania i omawia w jaki sposób można najlepiej radzić sobie z przeszkodami w edukacji poprzez podejście oparte na współpracy które docenia wkład wszystkich stron.