Sasi Siedmiogrodzcy żyją w wieloetnicznej Transylwanii obecnie Rumunii od ponad 900 lat i do dziś zachowali swoją tożsamość kulturową jako mniejszość. Ze względu na masową falę emigracji w której około 90% społeczności opuściło kraj od lat czterdziestych XX wieku - zwłaszcza w latach 1990-1992 - pojawia się pytanie w jaki sposób ich tożsamość została zachowana. Jakościowe studium przypadku bada to zjawisko w szczególności rolę wspomnień. Poprzez wywiady narracyjne uczestnicy opisali swoje historie życiowe które zostały przeanalizowane przy użyciu analizy teorii ugruntowanej. Wyniki pokazują strategie zachowania indywidualnej i zbiorowej tożsamości Sasów Siedmiogrodzkich. Ponadto zbadano kontekst historyczny i istotne pojęcia takie jak nacjonalizm tożsamość pamięć wieloetniczność i kultura materialna. Osobiście motywowana rodzinnymi korzeniami i związkiem ze społecznością praca ta ma na celu wzbogacenie interdyscyplinarnego pola badań nad Transylwanią i Sasami Siedmiogrodzkimi oraz ożywienie wspomnień Sasów Siedmiogrodzkich.