Zwalczanie chwastów w uprawie grochu polnego (Pisum sativum L.)

Rośliny strączkowe są uważane za siłę napędową rolnictwa ponieważ zajmują wyjątkową pozycję w niemal wszystkich systemach upraw jako rośliny główne międzyplony okrywowe nawozy zielone uprawy międzyplonowe oraz jako element płodozmianu dzięki czemu utrzymują żyzność i produktywność gleby. Wzbogacają one żyzność gleby poprzez dodawanie materii organicznej i azotu w wyniku biologicznego wiązania azotu przez bakterie Rhizobia. Indie są największym producentem i konsumentem roślin strączkowych na świecie odpowiadającym za około 25% całkowitej światowej produkcji. Groch polny (Pisum sativum L.) jest ważną i popularną rośliną strączkową w Indiach. Chwasty stanowią duże ograniczenie w produkcji roślinnej i są odpowiedzialne za znaczne straty plonów. Powszechnie wiadomo że chwasty są największym zagrożeniem dla upraw. Herbicydy stosowane samodzielnie lub w połączeniu z innymi technikami zwalczania chwastów zmniejszają konkurencję chwastów z uprawami oraz ryzyko niekontrolowanego wzrostu chwastów w okresie niekorzystnych warunków pogodowych lub glebowych. Biorąc pod uwagę powyższe fakty przeprowadzono eksperyment polowy w celu oceny zintegrowanych praktyk zwalczania chwastów w uprawie grochu polnego.